• bezig met het inleggen van pyamabroeken van Nora, zeer grappig (ze heeft korte beentjes)
• al verslingerd aan Louis-Louise
• eindelijk de click kunnen maken en al vier dagen gestopt met snoepen; het was echt echt nodig! 

Nog altijd te druk om uitgebreid te bloggen.
Wat ik onthoud van de afgelopen dagen:
- mijn dochter is fantastisch en mijn petekind superschattig en zeer groot
- werken in het Waasland is soms wel A-OK
- ik vind Mar Adentro nog altijd een hele mooie film en was ook nu weer zeer geëmotioneerd, alleen vond ik het wel wreed jammer dat onze digicorder het einde van de film niet mee opgenomen heeft
- ook ontroerd door de artikels van Jelle Van Riet over Helmut Lotti dit weekend
- jammer voor de Markt van Ledeberg dat de flikken eventjes verhuisd zijn, maakt precies wel een verschil
- aan alle negativo’s en de regeringen, ‘verander de wereld, begin bij jezelf’

We zijn dus verhuisd. Het was lastiger dan ik had gedacht, vermoeiender. En we hebben toch echt veel gerief. Nu al terug grote kuis aan het doen en vanalles aan het wegdoen zodat we volgend jaar minder moeten verhuizen. Er staan nog enkele onuitgepakte dozen, maar het valt eigenlijk wel mee.
Wreed bedankt aan alle vriendjes, vriendinnen en familieleden die zo flink hebben geholpen!

Stijn heeft de lampen van de kringloopwinkel netjes opgehangen, het kastje van Ikea en de oude rekken in elkaar gezet en mijn glazen Maria-wijwater-vat niet weggegooid omdat hij Stella-glazen mocht meedoen van Ateljee. By the way, gezien de grote van mijn kleerkast kan ik echt besluiten dat ik niet zoveel kleren heb. Echt waar. Wel troste eigenares geworden van fantastische rode lakleren schoentjes aan de helft van de prijs!

De begroetingen hier in de lift zijn in het Frans. De meeste dames hun haar is geföhnd en gekleurd en een beetje droog van de ouderdom. Er is heel veel verkeer in de buurt, maar ook twee leuke parkjes, het Zuid en de bib. Het appartement zelf is echt leuk. Licht en ruim. En de winkeltjes in de buurt zijn precies allemaal in congé en een beetje ver.
Ik mis Rita en Bie en An en Eddy en de andere zwaai- en babbelburen, maar ons huisje mis ik eerlijk gezegd niet zo erg. Het was alleen lastig om er naar terug te keren toen het al bewoond was door de koopster omdat ik moest tonen hoe het warm water werkte. En om de laatste keer naar buiten te gaan en de sleutel dan af te geven.

Toen ik nog verlof had en veel moest uitpakken, heb ik een paar dagen Nora met de fiets naar de crèche gebracht, in Gent wonen en werken moet toch wel fantastich zijn. Dan zou ik mijn auto kunnen wegdoen en veel centjes sparen.

Ik zal toch blij zijn om naar Gentbrugge te verhuizen, waar we een tuin hebben en meer groen rond ons huis, hoera! Nora, die in de Ardennen bewees dat ze liefst boerin zou worden, gaat dat ook heel leuk vinden.
De Ardennen waren trouwens zeer leuk! Ik wou wel dat we nog zo’n paar daagjes ergens een rustvakantie zouden kunnen nemen met ons drietjes, met een zee en veel aquariums in de buurt.

• van PJ Harvey, To Bring You My Love, die ik daarnet loeihard afgespeeld in mijn auto; dat heb ik toch gemist
• van mijn dochter, ook al zit ze in een jengelperiode, wat toch een beetje lastig is
• van mijn nieuw fietsje dat zo goed bolt
• van lekker eten, maar helaas niet van de kilo’s
• NIET VAN VERHUIZEN ….

• ik word binnenkort METER van het kindje van Liesbet, meter van Nora (helaas moet Liesbet moet wel ook RUSTEN anders komt Elvis II er al uit)
• Nora’s speelhoek is voorzien van nieuw speelgoed, Ilias is komen spelen en het gemak van twee kinderen daagde wel op een bepaald moment, ze houden elkaar inderdaad bezig
• we hebben een appartement voor het komende jaar, hoera !
• .. en ik ben zo moe dat ik al de rest vergeten ben

• moeten jullie vanaf nu nog meer en minstens wekelijks surfen naar www.beeldbankwaasland.be want er staat iedere week een nieuw thema in de kijker; nu Meimaand Mariamaand en Reynaert!
• begint het Reynaertproject redelijk te lukken, maar lukt overwerken nog altijd niet, ook als ik tijd heb kan ik me er niet meer toebrengen ’s avonds een beetje te lezen
• is het maandag eindelijk gelukt de knop in mijn hoofd om te draaien en te stoppen met snoepen, ik hou jullie op de hoogte, als ik terug 74 weeg doe ik mezelf een paar zeer mooie schoenen kado
• is het nog altijd geen tijd voor een intellectuele post … maar ik geniet er wel echt van als ik een beetje kan lezen, bijvoorbeeld het Daniel-dossier in Knack
• vind het ook steeds belangrijker om op straat te komen voor je idealen
• kan ik – ook als Nora zeer flink is en ik me goed voel- steeds slechter slapen, zeer vreemd, meestal slaap ik altijd goed,
• is het zeer leuk om te zien dat Nora ook heel erg haar papa lijkt (haar onverstoorbaarheid, haar ongeduld en wilskracht)

- heb ik precies een beetje last van voorjaarsmoeheid
- ben ik na maanden onthouding, terug een beetje tv aan het kijken; toch wel ontspannend…
- heb ik nieuwe kleertjes voor de vooropening van de Erfgoeddag, leuk maar ook een beetje lastig wegens de maat ;-(
- blijven de BH’s van Marie Jo de beste (en is de Prima Donna ondertussen ietsje te groot voor mij …)
- heb ik met verdeeld succes een oude-vrouwtjes kapper in Ledeberg uitgetest (kleur ok, coupe iets minder)
- heb ik het op het werk een beetje een dipje
- is onze dochter goed bezig en verhuist ze volgende week naar een nieuwe crèche (hoera!!!!!)
- zijn we eens gaan wandelen in onze nieuwe buurt in Gentbrugge en ben ik nog steeds heel overtuigd van het huis, maar niet echt van de buurt
- ben ik twee keer alleen met Stijn gaan eten in de vakantie (één keer op zaterdagavond en één keer op woensdagmiddag) en zelfs één keer naar de film geweest, zeer grappige trouwens, Aanrijding in Moscou – zeer grappig!!!

- baby’s die knarsetanden bestaan, meer bepaald mijn dochter. Verschrikkelijk geluid! Iemand suggesties om het tegen te gaan ?  

- je Kyoto-gevoel vermindert drastisch als je op een gewone weekdag, na een wasweekend, toch drie wasmachines moet laten draaien. Leve de droogkast! (Nora heeft een beetje last van een plaagje)

- vrouwen die op korte tijd veel kinderen krijgen moeten toch soms het gevoel hebben dat ze niet meer zelf bestaan denk ik. Je hersenen zijn er nog wel, maar ze gaan over in een ander soort overlevingsmodus. THANK GOD dat ik mag gaan werken! Leve het erfgoed in het Waasland. En het is te hopen dat we vanaf 2009 nog steeds centjes krijgen.

- het internet werkt, het zoekertje voor ons huis staat sedert deze morgen online en al 12 mensen komen zaterdag naar ons huis kijken. Spannend. Als het voor veel geld verkocht wordt mag ik nieuwe schoenen kopen.