E de V
over meisjes en erfgoedArchief voor AOE!
Een dame met karakter en pit
… ik zou zelfs zeggen pitten. Meervoud dus, voor mijn dochter. Die weet wat ze wil en hoe ze het aan boord moet leggen. Of misschien ook gewoon doodmoe is en tanden krijgt. Of een groeisprong. Of gewoon een beetje last heeft van het leven
In ieder geval, het in slaap wiegen is geëvolueerd naar een machtstrijd over al dan niet slapen.
Het is toch zeer moeilijk om uit te maken of ze echt ongelukkig of bang is, pijn heeft of echt niet kan slapen of dat ze er gewoon mee aan het spelen is. Het lijkt soms een beetje op de krampjes van vroeger, misschien zijn het toch pijnscheuten in de tanden?
Na tien minuten wenen is ze soms helemaal buiten haar zinnen en duurt het langer dan tien minuten voor het snikken en wenen ophoudt, zelfs als ze op de arm zit. En ik durf haar echt niet langer dan een kwartier aan een stuk laten wenen… En het is ook heel erg met periodes, het lastig zijn gaat weer weg na een tijdje, zonder reden. Maar het ze heeft er opvallend meer last van thuis.
Toch hou ik ongeloofelijk veel van haar, als ze na heel heel lang jengelen en huilen snikkend op mijn borst ligt en uiteindelijk toch weer rustig wordt en daarna uiteindelijk begint te kraaien van blijdschap.
Hoop dat het snel overgaat.
Ideaalbeelden…
Ik heb het hier denk ik al eens gepost, maar ik vind dus dat de links-alternatieve ideaalbeelden waaraan de moeder moet voldoen soms even hard, onrealitsch en zwaar om dragen zijn als de schoonheidsidealen.
(En nu ga ik vlug poetsen
, want Nora en Stijn (ziekjes) slapen eindelijk en er komt deze avond bezoek!)
Dus…
Lilith achterna
Goed nieuws
- ons huis is verkocht en er kan een paar schoenen af!
- het bezoek van de administratie en beoordelingscommissie aan onze erfgoedcel viel heel goed mee
- tweekeer naar Antwerpen geweest deze week, tweemaal voor leuk gezelschap en twee keer niet verkeerd gereden, hoera!
- dit weekendje een leuke brunch in het vooruitzicht
Minder fijn
- de nachten worden weer korter, ons prustje heeft het wat lastig
- een lastige vergadering achter de rug en het blijft druk in het ErfgoedWaasland
Liefde is…
- je dochter ’s avonds goedenacht gaan kussen als je thuis komt
- merken dat ze wakker wordt en haar een beetje verleggen
- vervolgens anderhalf uur naar haar ‘gezang’ luisteren
- opstaan omdat ze echt niet wil slapen, samen spelen, flesje geven en om vier uur toch in je bed geraken
Besluiten om de zoentjes de volgende keer toch iets zachter te geven
Dingen die er echt toe doen.
Afgelopen week een sterke column van Walter Zinzen gelezen over Oost-Congo. Hopelijk kan Miet Smet een aantal dingen in beweging zetten. De tijd die ik nog over heb om de krant te lezen is kort, maar iedere keer als ik dergelijke stukken lees is de verontwaardiging groot. De schaamte omdat ik veel sneller het faits-divers nieuws lees dan de internationale politiek is nog groter. Verander de wereld, begin bij jezelf (te informeren).
Ook voor mannen is de hoofddoek blijkbaar een probleem ;-(
Gelezen op De Standaard en daarna ook op The Drudge Report.
Toch erg dat dat al een probleem zou zijn.
P.S. Ook nog een leuke link bij An Nelissen gezien, om zelf een fotokubusje te printen.
Ik ga Ledeberg en de buren verschrikkelijk missen!
Veel sneller dan verwacht hebben Stijn en ik een huis gekocht in Gentbrugge.
Het is veel groter dan ons mooi huisje van nu, en gezien de grootte, de graad van afwerking, de mini-tuin en de prijs was het een buitenkansje. Het is niet geheel onze stijl en we kunnen er maar in in augustus 2009, maar alle andere huizen die we in Ledeberg gezien hadden waren ofwel te klein, veel te duur of er was nog superveel werk (en kosten die we niet konden betalen) aan. Het meer burgerlijke Gentbrugge is vreemd genoeg iets goedkoper (meer aanbod denk ik).
Ik ben blij dat we groter zullen wonen, maar zal het rebelse en volkse Ledeberg heel erg missen. We hebben er zes jaar gewoond en ik vond het er de max. Lieve buren (ik durf hen zelfs niet vertellen dat we gaan verhuizen), alles heel dicht bij en vooral je bent er supervrij. Er wonen zoveel verschillende mensen en iedereen laat je zijn wie je bent.
Nu hopen we vooral ons mini-droomhuisje snel te verkopen en dan een appartement of huisje te vinden waar we dan tot augustus 2009 kunnen wonen.
Ik ga het hier echt zo missen, snif snif…
Een beetje goed bezig;-)
Want mijn gsm teruggevonden, hij lag dan toch in mijn auto…. Al moet ik er in alle eerlijkheid bij vertellen dat ik hem heb teruggevonden toen ik op zoek was naar iets anders dat ik kwijt ben. Nl. een kadotje voor mijn mama.
Het kadotje heb ik nog niet teruggevonden, mijn mama is jarig op 19 februari, dus ik heb nog wel even tijd
Ook goed bezig omdat ik gisteren naar Limoncello geweest ben, en supercoole boots NIET gekocht heb, omdat het niet de moment was. Het waren nochtans echt heel erg mooie stoere en ze waren aan de helft van de prijs. (De kleur was wel niet 100% mijn goesting en vooral ik moet eerst V E R M A G E R E N).
Nog meer goede (knutsel)voornemers. Bij de Vosjes zag ik een heel erg mooi speeltapijt dan Annelies zelf gemaakt had. En ik wil ook graag een ring-sling zelf in elkaar naaien! Maar dan moet ik eerst wel het dekentje voor Hermien eindelijk afmaken… Evenals onze zetel….
Solden! En toch geld verloren ;-(
Vrijdagavond ik het Waasland Shopping Center de slag van mijn leven gedaan:
- ZEVEN! stuks voor 48 euro bij Vero Moda (twee truien, twee hemden en drie t-shirts)
- TWEE! paar schonen voor 52 euro bij Sacha (blinkend rode sneakers en gouden schoenen a la Sterren op de Dansvloer
Helaas pindakaas ook:
- mijn gsm verloren. Aoe! Hij is het laatst gespot donderdagvoormiddag op mijn bureau in het ICW, toen ik in vergadering zat. Om 12.30 uur toen ik uit de vergadering kwam, was hij verdwenen van mijn bureau. Hij ging wel nog over, toch niet teruggevonden. Had ik eens een fancy-gsm gekregen van Stijn ;-(
- op weekend in de Ardennen ben ik erin geslaagd het handvat van de droogkaas naar de haaien te helpen en het wisselstuk voor de reparatie is niet meer te verkrijgen… Aoe!!!!
Gepoetst vrijdag …

Omdat Nora minder last zou hebben van het stof.
Ze had al ruim een week nauwelijks gehoest en zaterdagnacht was het dus weer zover !
Een beetje oneerlijk vind ik na al die inspanningen… Tijdens het poetsen hadden we alle ramen open laten staan en daarna nog ferm verlucht, dus er geen zeker geen stof meer. Puur toeval dus.




