E de V
over meisjes en erfgoedArchief voor oktober, 2008
Over een mug en een olifant
Vandaag in De Standaard, familie Wuyts in alle staten omdat de babysit aan het stoeien was.
En dat breed uitgesmeerd in een artikel. Och toe, zelf nooit gebabysit zeker?
Snelnieuws
- bezig met het inleggen van pyamabroeken van Nora, zeer grappig (ze heeft korte beentjes)
- al verslingerd aan Louis-Louise
- eindelijk de click kunnen maken en al vier dagen gestopt met snoepen; het was echt echt nodig!
Ik hou van Nora
- als ze waggelt van de ene kant van het huis naar het andere en ondertussen met haar mooi hoog stemmetje honderuit loopt te vertellen en vanalles met zich meesleept
- als ze een uil nadoet (oehoe), een olifant (toetoet) of een krokodil (graaah)
- als ze me een stukje plastiek pizza brengt omdat ik zeg dat ik honger heb en vraag achter een stukje taart
- als ze druk in de weer is met magneten en tupperwarepotjes en die doorheen het hele huis versleurd
- als ze naar me lacht, zo mooi dat ik er helemaal warm van wordt
- als ze mij met haar kleine, warme handjes vastneemt
- als ik haar kan afleiden door een liedje te zingen
- als ze zelf in de lift stapt
- als ze toont hoe een groepsmensje is, wanneer ze het hele gezelschap gelijk wil behandelen door iedereen eens vast te pakken als je vraagt ‘nora, neem mij eens vast’
- als ze vraagt ‘papa’ als ik een sms-je krijg
…. altijd eigenlijk, heel heel heel erg veel…
