Vandaag niet in het Waasland op stap geweest (met Nora was Gent gemakkelijker en ik was vrijdagavond al in Beveren geweest en gisteren in Temse), maar in Gent. Ik hoop dat het me geen excommunicatie oplevert 
Het bezoek aan het STAM was trouwens zeer aangenaam. Ze zijn goed bezig, de collega’s van Gent Cultuurstad. De aanpak van de Stadsklassen, het werken naar een structurele verankering van hun erfgoedwerking en het project waarbij je op een kaart de evolutie van elementen in de stad tussen 1500 en 2000 kan volgen, maakten grote indruk op me.
Altijd inspirerend zo op stap gaan.
Ook de tentoonstellingen in Beveren waren de moeite! Op de vernieuwe museumzolder van Kasteel Cortewalle lichten de vrijwilligers van de Hertogelijke Heemkundige Kring van het Land van Beveren hun 50jaar werking toe aan de hand van vijftig erfgoedobjecten. Een verzorgde en afwisselende tentoonstelling die er mocht zijn. De collega’s van Ter Vesten lieten de leerlingen van het zesde leerjaar van de bijzondere school Sint-Rafaël nadenken over de dood, hun toekomst en hun favoriet erfgoed.
Maatschappelijk relevant en zeker geen pieteluttigheden! Ik heb een beetje moeite met het artikel van Pascal Gielen in de De Standaard dit weekend. Enerzijds heeft hij gelijk erfgoedorganisaties moeten steeds kritisch blijven over hun werking. Maar vergelijk aub geen appels met peren. Uiteraard staan in de brochure kleine projecten van heemkringen naast tentoonstellingen van grote kleppers als bijvoorbeeld het MSK in Gent. Het Erfgoeddagaanbod is divers. Niet altijd overal even kwaliteitsvol, maar wel zeer verscheiden. Diversiteit binnen het erfgoedlandschap betekent ook plaats voor heemkringen en hun eigenheid. Zijn mening vind ik eerder academisch en elitair.
We moeten onze werking iedere dag in vraag stellen en er voor zorgen dat de verhalen die we vertellen niet alleen maar gemakkelijk en veilig zijn. De dissonante stem mag niet vergeten worden, ook moeilijke verhalen mogen aan bod komen.
Maar laten we wel ernstig wezen. De Erfgoeddag is een evenement (geen academisch colloquium) en de activiteiten van de vele vrijwilligers die zorgen voor het lokale erfgoed maken terecht deel uit van het erfgoedlandschap in Vlaanderen. We moeten respect hebben voor hun werking en hen in hun waarde laten. Academici zorgen voor correcte geschiedschrijving, kunstenaars kunnen met hun kunst het maatschappelijk debat aanzwengelen. Wat erfgoedorganisaties doen is wel maatschappelijk relevant en het spreekt een groot deel van de bevolking aan. Hij heeft gelijk, we mogen niet vervallen in nostalgie of kneuterigheid. Zeker de erfgoedorganisaties die worden betoelaagd door de Vlaamse overheid moeten kritisch zijn over de boodschap die ze uitdragen en de rol die ze spelen. Björn Rzoska drukt dat echter veel genuanceerder uit in zijn opiniestuk in De Morgen.
